ටෙලි නාට්‍ය කියන්නේ ව්‍යාපාරයක්. ඒක කලාවක් විදියට කරන කිහිප දෙනෙක් ඉන්නවා. දිනපතා විකාශය වන ටෙලි නාට්‍යවලට පිටපතක් ලිවීමේදී වුණත් අපහසුතා ඇති වෙනවා. චිත්‍රපටවල වේදිකා නාට්‍යවල නම් පිටපත් හොඳට ලියලා ඒවා කරනවා. මං හිතන්නේ ටෙලිනාට්‍යවල කොටස් සංඛ්‍යාව සීමා කරන්න පුළුවන් නම් පනහකට විතර ඒක හුඟක් හොඳයි. එය රාජ්‍ය මට්ටමින් විය යුතු දෙයක්. දැන් ටෙලි නාට්‍ය එහෙම වුණාට ඉස්සර ටෙලි නාට්‍යයක කොටස් අඩු ප්‍රමාණයක් තිබුනේ. කොටස් දොළහේ සිට බොහෝ දුරට තිහට අඩු ප්‍රමාණයක්. ඒ කාලේ ගුණාත්මක ටෙලිනාට්‍ය කලාවක් තිබුණා කොරියානු ඉන්දියානු ටෙලි නාට්‍යවල ආභාසය ලබාගත්තට පස්සේ තමයි ලාභය මත පදනම් වෙලා කොටස් ප්‍රමාණය වැඩි කරලා ටෙලි නාට්‍ය හදන්න පටන් ගත්තේ.

වර්තමාන කලාව ඔබ දකින්නේ…

 

‌අලුත් පරපුර ඉතාම දක්ෂයි. ඒ කාලේ වගේ නෙමෙයි. ලෝකයේ තියෙන හොඳ චිත්‍රපට බලන්න පුළුවන්කම තියෙනවා ඔවුන් ඒ රිදම් එකට වැඩ කරනවා. හොඳට රඟපානවා. හොඳට ලියනවා අනාගතයේ ඔවුන් සියල්ල වෙනස් කරාවි. දැන් හොඳ චිත්‍රපට හැදෙන නිසා මිනිස්සුන්ටත් ප්‍රබෝධයක් ඇතිවෙලා තියෙනවා. රසඥතාවය වැඩි වෙලා තියෙන නිසා ඒ අයට බොරු කරන්නත් බැහැ. ඔවුන් ලෝකයේ අලුතින් හැදෙන නිර්මාණ ගැන දන්නවා අපේ ළමයි අපේ දේවල්වලට හිනා වෙනවා. අපි තවමත් ඉන්දියානු ඇක්ට් එක පාවිච්චි කරන්නේ. මේක සංකීර්ණ විෂයක් අපි සිනමාව කරනවා නම් ලංකාවට එහා ගිය එකක් කරන්න ඕනෑ. දැන් ඉස්සර වගේ නෙමෙයි මිනිස්සු හිතන විදිය වෙනස් වෙලා. හැත්තෑව අසූව අනූව ගණන්වල හිටපු විදිහට හිතලා බැහැ. මිනිසුන්ගේ ආතතිය වැඩිවෙලා තියෙන නිසා නූතන කතාවක් පරණ ටෙම්පො එකට කරලත් බැහැ.

 

- sarasaviya -